Airtable

Airtable bir tablo gibi görünüyor ama hafif bir ilişkisel veritabanı gibi davranıyor, sütunlar tipli alanlar (ekler, bağlantılı kayıtlar, tekli seçim, formüller), satırlar tablolar arasında bağlanabiliyor, ve aynı veri o gün ne yaptığınıza bağlı olarak bir ızgara, bir kanban panosu, bir takvim ya da bir galeri olarak görüntüleniyor. Otomasyonlar ve giderek büyüyen bir yapay zeka alanları seti artık tabanın kendisinin üzerinde oturuyor, bu yüzden basit iş akışları her zaman ayrı bir otomasyon aracına ihtiyaç duymuyor.

Fiyatlandırma kullanıcı başına aylık işliyor, kayıt ve ek limitleri katman yükseldikçe artıyor. Bu yüzden düşük limitli bir planda küçük bir ekip, kadro artışının bir yükseltmeye ihtiyaç duyulduğunu düşündürmesinden çok önce tavana çarpabiliyor. Veriler CSV olarak temiz şekilde dışa aktarılıyor, ve API kayıtları çekmeyi kolaylaştırıyor. Bu da kilitlenmeyi tamamen kapalı bir uygulama oluşturucusundan daha düşük tutuyor, gerçi formüller ve otomasyonlar içeren karmaşık bir tabanı taşımak yine de gerçek iş gerektiriyor. Tavan ölçekte ortaya çıkıyor, ağır formül kullanımı olan çok büyük tabanlar yavaşlamaya başlıyor, ve birçok bağlantılı tablo arasındaki karmaşık ilişkisel mantık arayüzde beceriksizleşebiliyor. Gerçek bir veritabanı sunucusu kurmadan bir portal, uygulama ya da otomasyonun arkasında paylaşılan, yapılandırılmış bir veri kaynağı isteyen ekipler için uygun.